Daydreamer.gr

Βλέπεις μια ηλιαχτίδα και πιστεύεις πως και εσύ μπορείς να φωτίσεις τον κόσμο αυτό με το εσωτερικό σου φως. Έχεις δίκιο. Μπορείς να φωτίσεις όλο το κόσμο με το φως σου. Όλο το σύμπαν. Το ξέρεις. Όμως κάθε φορά που οι  καταστάσεις σε φέρνουν αντιμέτωπο με τους φόβους σου ξεχνάς κάθε δυνατή σκέψη και επιστρέφεις στο μαύρο του μυαλού...

  Όλα εκείνα τα τέλεια ηλιοβασιλέματα μοιάζουν τόσο σημαντικά όταν ο ήλιος είναι το μόνο αληθινό φως που μας έχει απομείνει. Φεύγει αλλά ξέρουμε με σιγουριά πως είναι το μόνο φως που δεν θα μας προδώσει. Στηριζόμαστε στο φως κάποιου άλλου αντί στο φως που έχουμε εντός μας γιατί ξέρουμε πως τα χρώματα που δημιουργούνται στον ουρανό το ηλιοβασίλεμα είναι...

Σου έμαθαν πως το να χαρίζεσαι είναι μαγκιά. Πως το να πουλάς το κορμί σου για να αγοράσεις έναν οργασμό, είναι μαγκιά. -Λες και όλη η πεμπτουσία της ζωής, βρίσκεται στο σεξ-. Σου έμαθαν πως οι γρήγοροι και φευγαλέοι εραστές είναι in και αυτό σε κάνει να φαίνεσαι cool. Αντίθετα είναι ξενέρωτος κάποιος που προσπαθεί να βρει τον εαυτό του και...

Οι βόλτες στην Θεσσαλονίκη είναι τέλεια επιλογή κάθαρσης και ανανέωσης. Καθώς περπατώ στην παραλία αυτής της πόλης νιώθω πόσο αβίαστα κυλούν τα λεπτά και πόσο μαγικά περνάει η ώρα ακόμη και χωρίς παρέα. Σαν στάλες βροχής που ενώνονται τόσο τέλεια με το νερό που δεις να ρέει στον Θερμαϊκό μας. Η κάθε σκέψη να ενώνεται τέλεια με το κρυμμένο...

Γραμμένο στις 9 Μαίου του 2011 Η σημερινή είναι μια μέρα από εκείνες που θα έπρεπε να γιορτάζουμε κάθε μέρα. Η γιορτή της μητέρας. Της γυναίκας που ευθύνεται για ό,τι είσαι μέχρι σήμερα. Η γυναίκα που σε «κουβάλησε» για 9 μήνες, που σε ταϊσε όταν έπρεπε και που ξενύχτησε στο προσκεφάλι σου όταν το είχες ανάγκη. Η μητέρα για όλους μας...

Ένα νέο παιδί κλείνεται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο για να μετρήσει τις πληγές του. Ένα νέο παιδί προσπαθεί να κρύψει το αίμα που τρέχει από την ψυχή του. Όχι για να μην πονάει άλλο αλλά για να μην το πάρει κανείς χαμπάρι. Ένα νέο παιδί δεν καταφέρνει να διαχειριστεί τον πόνο και βυθίζεται στη μαύρη τρύπα που τον έριξαν...

Είχα ήδη ξεκινήσει να γράφω... Και τι νομίζεις ότι τώρα που έφτασες στον προορισμό σου έχουν τελειώσει όλα; Μα όχι βέβαια αγαπημένε μου φίλε. Έχω καταλάβει πως η ζωή είναι ένα αδιάκοπο ταξίδι που σκοπεύει να σου μάθει όλα όσα έχεις προσυμφωνήσει να μάθεις. Κανείς δεν θα σου διδάξει κάτι που εσύ δεν πρέπει να ακούσεις και κανείς δεν θα...

Είναι και εκείνοι που κάνουν τόση φασαρία, που δε νομίζω ότι μπορώ να τους αντέξω. Δεν είναι τόσο ο ήχος που ακούν τα αυτιά, όσο η συναισθηματική ενόχληση που σου δημιουργούν ετούτοι οι άνθρωποι. Άνθρωποι που έχουν την φασαρία μέσα τους. Ένα στραβό βλέμμα, μια φωναχτή σκιά, ένα επιδεικτικό σπρώξιμο και μια ειρωνική κίνηση αρκούν για να καταλάβεις την φασαρία...

Τα χρόνια πέρασαν και τα λεπτά έμοιαζαν να χάνονται στον χωροχρόνο. Χωρίς ίχνος συναίσθησης άδειαζε το μπαουλοντίβανο από τα πράγματά του κάνοντας εκνευριστικό θόρυβο. Ήθελε να δείξει στην Φρίντα την αγανάκτησή του. Δεν πρόλαβε ούτε να κλείσει καλά καλά την βαλίτσα και τον έβλεπες να χάνετε στο ξέφωτο. Το σπίτι έμεινε αδειανό, σκοτεινό και στενάχωρο. Κανένας οιωνός δεν μαρτυρούσε...

  Βλέπεις ανθρώπους να νηστεύουν. Βλέπεις ανθρώπους να προσεύχονται. Ανθρώπους να πηγαίνουν στην εκκλησία και άλλους να δηλώνουν άθεοι. Όλοι αυτοί ζουν στην ίδια κοινωνία και κάπου εδώ ξεκινάει το πρόβλημα. Οι άνθρωποι έχουν τόσο διαφορετικά βιώματα μεταξύ τους και όμως κατά βάθος έχουν την ίδια λανθασμένη αντίληψη για τα πιστεύω τους... Πιστεύουν πως όλοι είναι υποχρεωμένοι να ασπάζονται το...