Να χαίρεσαι την μάνα σου!

0
578

Γραμμένο στις 9 Μαίου του 2011

Η σημερινή είναι μια μέρα από εκείνες που θα έπρεπε να γιορτάζουμε κάθε μέρα. Η γιορτή της μητέρας. Της γυναίκας που ευθύνεται για ό,τι είσαι μέχρι σήμερα. Η γυναίκα που σε «κουβάλησε» για 9 μήνες, που σε ταϊσε όταν έπρεπε και που ξενύχτησε στο προσκεφάλι σου όταν το είχες ανάγκη. Η μητέρα για όλους μας είναι το λιμάνι μας, η γυναίκα που ξέρεις πάντα πως δεν θα σε προδώσει ποτέ, η φίλη που πάντα θα είναι εκεί και δεν θα ζητήσει κανένα αντάλλαγμα.

Η μητέρα έχει ένα καλό ρε παιδί μου από την ώρα που θα γεννηθείς μέχρι την ώρα που θα πεθάνεις σε βλέπει σαν βρέφος. Λες και δεν μεγάλωσες λες και έμεινες μικρό και έχεις τις ίδιες ανάγκες. Τις ίδιες υπέροχες ανάγκες για την ανιδιοτελή της αγάπη. Δεν είναι πάντα βέβαια τόσο ρόδινα όλα, γιατί υπάρχουν φορές που αυτό πρέπει να μετριάζεται όμως δεν παύει να είναι το πιο γλυκό , όμορφο και δυνατό είδος αγάπης στην γη. Ίσως να είναι πιο δυνατό και από την ερωτική αγάπη -που ξέρεις σε τι υπόληψη την έχω- ίσως πάλι όχι. Δεν ξέρω. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι μητέρες όλου του κόσμου δεν θα μπορέσουν ποτέ να νιώσουν εγωϊσμό γιατί πλέον παύουν να ζουν για αυτές και ζουν για το «δημιούργημά» τους.

Εύλογα θα μου πεις, πως δεν είναι όλες έτσι και πως υπάρχουν και μητέρες που ούτε καν αγγίζουν αυτά τα επίπεδα όμως επειδή έχω βιώσει την υπέρμετρη αγάπη από την δική μου, δεν μπορώ να φανταστώ πως υπάρχει κάποιος άλλος άνθρωπος στον ίδιο κόσμο με εμένα που δεν έλαβε αυτό το υπέροχο δώρο της ζωής. Αυτό πρέπει να είναι η μεγαλύτερη αδικία.

Η μητέρα μου μου έμαθε να μιλάω, να τρώω, να περπατάω, να συμπεριφέρομαι ώριμα, να είμαι σωστή και να έχω ηθική, να αγαπάω γιατί με αγάπησε αυτή πρώτη, να είμαι καλός άνθρωπος, με έκανε ότι είμαι , μου δίδαξε πράγματα που δεν θα μπορούσε κανείς άλλος γιατί η ίδια μου τα δίδαξε μέσω της αγάπης της και της υπομονής της.

mitera

Μου έμαθε την λογική , το συναίσθημα, τον τρόπο να αντιμετωπίζω καταστάσεις, το πως θα ξεπερνάω τα προβλήματα, μου έμαθε να χαμογελάω και αυτό το έκανε άθελά της απλά επειδή είναι δίπλα μου και με κάνει να θέλω να είμαι καλύτερη για να με καμαρώνει.Ίσως να μην είναι τέλεια, αλλά στα μάτια μου είναι, ίσως να μην της λέω το Σ΄αγαπάω όσο της αξίζει αλλά το νιώθω απόλυτα και πέρα από κάθε γαλαξία. Ίσως να μην της δίνω τις αγκαλιές που πρέπει αλλά έχω την ανάγκη να το κάνω κάθε μέρα. Ίσως να αρχίσω να το κάνω, ίσως όχι, αυτό που δεν θα αλλάξει ποτέ είναι πως θα είναι πάντα το πιο σημαντικό πρόσωπο της ζωής μου. Η ίδια μου η ζωή.

Διάβασα σήμερα κάτι υπέροχο σε ένα status ενός φίλου στο Facebook και είπα να το μοιραστώ μαζί σας:

H γνώμη μας για τη μητέρα μας!
Στα 4 : Η μαμά μου ξέρει τα πάντα!
Στα 8 : Η μαμά μου ξέρει πάρα πολλά!
στα 12: Μήπως ξέρει η μαμά;
στα 14: Η μαμά δεν ξέρει!
στα 16: H μαμά είναι άσχετη!
στα 18: Η μαμά είναι παλαιών αρχών!
στα 30: Πριν αποφασίσουμε ας ρωτήσουμε τη μαμά!
στα 45: Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε η μαμά γιʼαυτό!
στα 75: Αχ, να ζούσε η μάνα μου να μπορούσα να την ρωτήσω.

Σ΄αγαπάω μητέρα,

και το ίδιο πρέπει να κάνουμε όλοι μας, γιατί μπορεί να μην είναι τέλειες αλλά ούτε και εμείς είμαστε. Για αυτό ας κάνουμε ότι κάνουν και αυτές, ας αγαπήσουμε τις ατέλειές τους και ας κάνουμε ευτυχισμένες όλες τις μητέρες του κόσμου.

Είσαι η καψούρα μου, μάνα!

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου μα πιο πολύ χρόνια πολλά στην δική μου.

----------------------------------------------------------------------------------------------

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, ολική, μερική ή περιληπτική αναπαραγωγή, η κατά παράφραση ή διασκευή των κειμένων ή των φωτογραφιών που περιέχονται στο website με οποιονδήποτε τρόπο (ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο), χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του διαχειριστή του portal DayDreamer.gr. Ευχαριστώ.

FacebookTwitterGoogle+Share