Η ιστορία που ξέχασα

Τα χρόνια πέρασαν και τα λεπτά έμοιαζαν να χάνονται στον χωροχρόνο. Χωρίς ίχνος συναίσθησης άδειαζε το μπαουλοντίβανο από τα πράγματά του κάνοντας εκνευριστικό θόρυβο. Ήθελε να δείξει στην Φρίντα την αγανάκτησή του. Δεν πρόλαβε ούτε να κλείσει καλά καλά την βαλίτσα και τον έβλεπες να χάνετε στο ξέφωτο. Το σπίτι έμεινε αδειανό, σκοτεινό και στενάχωρο. Κανένας οιωνός δεν μαρτυρούσε...

Η πίστη εν έτη 2015 είναι τόσο δύσπιστη

  Βλέπεις ανθρώπους να νηστεύουν. Βλέπεις ανθρώπους να προσεύχονται. Ανθρώπους να πηγαίνουν στην εκκλησία και άλλους να δηλώνουν άθεοι. Όλοι αυτοί ζουν στην ίδια κοινωνία και κάπου εδώ ξεκινάει το πρόβλημα. Οι άνθρωποι έχουν τόσο διαφορετικά βιώματα μεταξύ τους και όμως κατά βάθος έχουν την ίδια λανθασμένη αντίληψη για τα πιστεύω τους... Πιστεύουν πως όλοι είναι υποχρεωμένοι να ασπάζονται το...

Το σωστό και το λάθος

Το τρένο είχε αρχίσει να απομακρύνεται από τον σταθμό. Ούτε που γύρισε πίσω να δει. Αν έβγαζε το κεφάλι από το παράθυρο για να κοιτάξει πιστεύω πως η καρδιά του δεν θα άντεχε. Τακτοποίησε τα πράγματα γύρω του και προσπάθησε να βάλει την σκέψη του σε μια σειρά. Αυτό ήταν αδύνατον. Δεν μπορούσε να δεχθεί την τροπή που είχε...

Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω.

Μια ψυχή που αγαπώ πολύ συνηθίζει να μου υπενθυμίζει συχνά πυκνά "Δεν υπάρχει δεν μπορώ Ηλέκτρα, υπάρχει δεν θέλω".  Και αυτό ξέρεις δεν το ακούω τώρα.. το ακούω χρόνια τώρα, από τότε που ήμουν μικρή. Νομίζω πως έχει αποτυπωθεί στο DNA μου και είναι πλέον κομμάτι του εαυτού μου. Όταν σκεφτώ πως κάτι δεν είναι εφικτό, με παίρνει τόσο...

Τα ταξίδια που αξίζουν

Μπορείς να πεις ότι άξιζε το ταξίδι όταν έχεις αποκομίσει κάτι από αυτό. Όταν μετά από τους διαφορετικούς προορισμούς που επισκέφτηκες αρχίζεις να αλλάξεις τα άσχημά σου και προσπαθείς να προσθέτεις νέες όμορφες συνήθειες και συμπεριφορές. Κάπως έτσι θα πρέπει να είναι τα ταξίδια που αξίζουν να ξεκινήσεις... κάπως έτσι πρέπει να είναι οι ζωές που αξίζουν να ζήσεις.  Location:...

Ούτε οι μισοί από όσους γράφουν δακρύβρεχτα δεν θα έκαναν παρέα τον καθόλου cool Βαγγέλη αν τους δινόταν η ευκαιρία

Κάπου εκεί στις 5 το απόγευμα εχθές 15/3 ήμουν στο twitter αλλά και στα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και παρακολουθούσα τι γίνεται με την υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Στεναχωρήθηκα δεν στο κρύβω. Δεν έχω και λόγο να στο κρύψω. Και εκεί που σβήνω γράφω  και ξανασβήνω και ξαναγράφω ολοκληρώνεται στην σκέψη μου και κλείνεται στους 140 χαρακτήρες το εξής: "Εντωμεταξύ...

Το μόνο που θρήνησα

Δεν μου έδωσε ούτε μια ματιά για να καταλάβω ότι ενδιαφέρεται ήταν στεγνός και άνανδρος. Ήταν μισός άνθρωπος και μισός ρομπότ. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως στεκόταν απέναντί μου και με κοιτούσε με τόση απάθεια. Εγώ προσπαθούσα να μαζέψω τα κομμάτια μου και αυτός έδειχνε ξεκάθαρα πως δεν τον ενδιαφέρει ούτε η κατάστασή μου αλλά ούτε και το πρόβλημά...

Ο δρόμος είναι αυτός που μετράει.

Ο δρόμος είναι αυτός που μετράει. Το ταξίδι που λένε… ολα τα άλλα ειναι μικρά μπροστά του. Φρόντισε καθώς διαβαίνεις τον δρόμο αυτό να είσαι σωστός, να πηγαίνεις ακολουθώντας πάντα τον δρόμο που σου λέει η καρδιά σου και να μην ενοχλείς τους άλλους. Ολα τα αλλα θα σε βρουν και ο φύλακας άγγελος σου θα σε προσέχει πάντα....

Sunshine

Η ηλιαχτίδα -στο έχω ξαναπεί- είναι ελεύθερο πράγμα δεν μπορείς με το ζόρι να την πας εκεί που θέλεις.. θα φωτίσει εκεί που είναι προορισμένη να φωτίσει και θα επιτρέψει να λάμψουν, όσοι πραγματικά αξίζουν να λάμψουν. Μην σε ξεγελάει εκείνη η ψέυτικη λάμψη κάποιων ανθρώπων. Εκείνη είναι δανεική... ετερόφωτη και σκουριασμένη. Να ψάχνεις τη λάμψη που δεν έχει...

Αυτόν που σε καταλαβαίνει χωρίς καν να μιλήσεις. Αυτόν. Να τον προσέχεις. Δεν υπάρχουν και πολλοί.

Σου μιλάει με τα μάτια του. Καταλαβαίνει τα δικά σου. Αν έχεις ζήσει έστω και με έναν άνθρωπο αυτή την ένταση, τότε να ξέρεις πως κατατάσσεσαι στους ευλογημένους. Δεν ζουν όλοι οι άνθρωποι σχέσεις τόσο έντονες. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι τόσο τυχεροί. Έχεις αυτό το κάτι ξεχωριστό στην ζωή σου. Δεν έχει σημασία αν το έχεις, το είχες...